Wraz z rozwojem fabryk zwielokrotniło się zapotrzebowanie przemysłu na siłę roboczą, a równocześnie liczne rzesze rzemieślników, którzy nie wytrzymywali konkurencji ze znacznie tańszą produkcją maszynową utraciły środki do życia. W ogromnej większości zostali oni stopniowo przekształceni w proletariat fabryczny, którego cechą podstawową był brak możności zdobycia środków do życia drogą inną niż poprzez sprzedaż swej siły roboczej. Rzemieślnicy decydowali się więc na pójście do pracy w fabrykach dopiero w momencie, gdy warsztaty nie mogły już zapewnić im nawet minimum egzystencji. Read more…
Najstarszym znanym ustrojem społecznym jest wspólnota pierwotna. Poziom sił wytwórczych umożliwiał wówczas człowiekowi zapewnienie nader skąpych środków utrzymania, przy wytężonej pracy wszystkich zdolnych do niej członków społeczności. Bardzo silna była zależność człowieka od warunków przyrodniczych. Obrona przed niebezpieczeństwami i zdobywanie pożywienia wymagały ścisłego współdziałania wszystkich. W tych warunkach nie znano prywatnej własności, a różnice między członkami wspólnoty wynikały z cech naturalnych (wiek, płeć), nie zaś społecznych. Stosownie do tego dokonywano podziału dóbr, tak że w pierwszej kolejności musiały zostać zaspokojone podstawowe potrzeby osób, od których Read more…